De nieuwe geschiedenis van Racing Club Harelbeke

We moeten terug naar het jaar 1925. Dan ging de enige voetbalploeg in Harelbeke namelijk Harelbeke Sport failliet. Deze zwart-gele konden het amper enkele seizoenen rooien, maar hun materiaal diende toch voor de oprichting van de nieuwe club namelijk Racing Harelbeke.

Die ploeg kwam er onder impuls van de gebroeders Lucien en Victor Vlieghe die nog enkele vrienden enthousiast konden maken. Dat de doelen en de netten en ook de ballen van Harelbeke Sport werden overgenomen. Café "De Beurze was het eerste lokaal van deze nieuwe club en zo werd Racing Harelbeke geboren. Victor Vlieghe was toen een vervende aanhanger van Beerschot zevenvoudige landskampioen dan. 

En dat is de enige echte reden waarom Racing Harelbeke er nu nog altijd in de paars-witte outfit bijlopen.

Lucien van zijn kant had het meer gezien op Racing Doornik en vandaar de clubnaam Racing Harelbeke. Officieel werd van start gegaan in het jaar 1930.

Dat was de allereerste ploeg van Racing Harelbeke

Vanden Borre Hilairy, Vercruysse Lucien, Vercruysse  Daniel Mestdag Georges, Christiaennns Victor, Noppe Léon, Derijkere Albert, Dewitte Louis, Devos Roger, Vanwijnsberghe George

Cercle Ieper dat op de derde plaats zou eindigen verloor ook de terugwedstrijd. Het werd maar liefst 7-0 in Harelbeke. Ook RS Waregem kreeg een dergelijke rekening gepresenteerd en zelfs het B elftal van Club Brugge werd puntenloos naar huis gestuurd.

Toch moest Racing Harelbeke zich met een achtste plaats tevreden stellen. Dat op verplaatsing spelen in die tijd niet te vergelijken was met de huidige comfortabele omstandigheden kunnen we afleiden uit de volgende zinnen verschenen in een krant te Ieper ter excuses voor de 3-2 nederlaag Cercle Ieper opgelopen te Harelbeke op de zesde speeldag van het seizoen 1943 - 1944 de reporter van toen schreef als volg.

Cercle Ieper dat op de derde plaats zou eindigen verloor ook de terugwedstrijd. Het werd maar liefst 7-0 in Harelbeke. Ook RS Waregem kreeg een dergelijke rekening gepresenteerd en zelfs het B elftal van Club Brugge werd puntenloos naar huis gestuurd.

Toch moest Racing Harelbeke zich met een achtste plaats tevreden stellen. Dat op verplaatsing spelen in die tijd niet te vergelijken was met de huidige comfortabele omstandigheden kunnen we afleiden uit de volgende zinnen verschenen in een krant te Ieper ter excuses voor de 3-2 nederlaag Cercle Ieper opgelopen te Harelbeke op de zesde speeldag van het seizoen 1943 - 1944 de reporter van toen schreef als volg.

Vandeeborre Hilaire, Vercruysse Lucien, Vercruysse Daniel, Mestdagh Geroge, Christiaens Victor, Leon Noppe, Derijkere Albert, Dewitte Louis, Devos Roger, Vanwijnsberghe Georges.

Na  een onaangename reis ( rechtstaan vann in Ieper tot in Harelbeke ) juist op het nippertje aangekomen ( geen tijd meer om te eten ) moesten de onze het aanpakken tegen zon en wind. Of de Ieperlingen met de tram of met de trein gekomen waren weten wij niet maar het zal in ieder geval met geen luxe bus geweest zijn.

In een krant van enkele weken later lezen we dat Cercle Ieper op verplaatsing bij KRC Harelbeke won met 1-2. De wedstrijd zou plaats hebben gehad op het terrein van Wevelgem Sport. Of deze informatie juist is en zo ja wat de reden daartoe was is ons niet bekend. Een andere noemenswaardig feit is de wedstrijd op FC Izegem, de latere kampieon. De ploeg diende door omstandigheden op verscheidene plaatsen gewijzigd te worden zodat er wel elf spelers maar zeker geen hechte ploeg op het veld stond.

Racing Harelbeke ging er vanaf het begin met man en macht tegenaan en zouden er warempel in slagen de borstelmakers op achterstand te plaatsen, iets wat ze in Izegem dit seizoen nog niet dikwijls hadden meegemaakt,werd de wedstrijd met maar liefst 13-1 verloren. Racing Harelbeke eindigde het seizoen op een voorlaatste plaats. Over het laatste seizoen in de noodcompetitie is ons vrijwel niets bekend. Enkel het feit dat de competitie nooit werd uitgespeeld konden wij achterhalen. Racing Harelbeke speelde maar elf wedstrijden van de voorziene zestien en behaalde daarin amper acht punten. De op zijn einde lopende oorlog liet ook bij Racing Harelbeke zijn sporen na want enkele aangeslotenen hebben hem jammer genoeg niet overleefd.

Trainer speler Gommaar Mens

Nu de wereldbrand achter de rug was en normaal leven en voetballen terug mogelijk was liet men bij Racing Harelbeke terug van zich spreken door niemand minder dan de van SK Lierse afkomstig internationaal Gommaar Mens aan te werven. Menske in de volksmond die de taak van Speler - Trainer op zich nam slaagde er in op korte tijd een elftal op de been te brengen dat in het seizoen 1945-1946 op het nippertje de kampioenstitel miste. Een jaar later kreeg Racing Harelbeke een nieuw speelveld langs de Deerlijksteenweg en in de loop van het seizoen 1946-1947 ook kampioen speelde voor de groene tafel te Brussel.

De zaagmeelhistorie

Of hoe Racing club Harelbeke kampioen werd in II Provinciale in het seizoen 1946-1947

Vele onder Harelbeekse supporters hebben al horen spreken over de zaagmeelhistorie zonder goed te begrijpen wat er toen allemaal gebeurd was. Daarom gaf ik aan mijn beste vriend Hugelier Danny een bijvoegsel voor in de historiek van Racing Club Harelbeke. De aandachtige lezer van het hier samengebundelde clubblad uit het seizoen 1946-1947 zullen gezien hebben dat in het seizoen 1946-1947 een marathon competitie was ( van 1 September 1946 tot 6 Juli 1947 met speeldagen op Paaszondag Tweede Paasdag één Mei Sinksen en tweede Sinksen ). Drie ploegen nestelden zich van in het begin aan de leiding met afwisselende kansen.

Zo kwam dan op zondag 27 oktober 1946 op het programma Racing Harelbeke - SV Blankenberge er werd toen nog gespeeld op het terrein in de Nieuwstraat naast de wasserij. Het was echt wat men noemt een hondenweer !! regen en nogmaals regen. Het terrein was overstroomd en om toch maar de wedstrijd te kunnen laten doorgaan werd er met man en macht gewerkt van zondagmorgen tot juist voor de aanvang van de wedstrijd. Met borstels werd het water van het terrein geveegd en op de meest slechte plaatsen werd er zaagmeel in de plassen gegooid om het water op te slorpen en terug opgeschept en in ketels van het veld gedragen. 

Het was geen probleem om aan zaagmeel te komen. Nu moet u weten daar, waar nu de feestzaal van Café Britania is er toen een houdzagerij was. Dus alleen maar zaagmeel gaan halen, zoveel er nodig bleek. De scheidsrechter mijnheer Souer uit Lichtervelde keurde het terrein goed en bespeelbaar en de wedstrijd kon beginnen. Het toeval wilde nu dat de doelman van SV Blankenberge in de eerste helft een ongelukkige val deed met als gevolg een schouder of een sleutelbeenbreuk opliep zodat van verder spelen geen spraken meer was. Gelukkig gebeurde dit op de minst slechte kant van het terrein. De  wedstrijd eindigde met een overwinning van Racing Harelbeke met 8-1. En nu komt het... Een van de toeschouwers van Blankenberge of Waregem had gezien dat er zaagmeel gebruikt geweest was en die melde dit aan de mensen van SV Blankenberge die blijkbaar het regelment goed kende dat zegt "Het gebruik van zaagmeel is ten strengste verboden en bij een eventuele overtreding brengt dit het verlies van punten met  zich mee". Vandaar de klacht van SV Blankenberge met SV Waregem als derde belanghebbende.

De uitspraak van het West-Vlaams sport comité liet geen twijfel, het werd 0-5 voor het gebruik van zaagmeel. Maar door Racing Harelbeke werd tegen dit vonnis beroep aangetekend bij het beroeps comité en later bij het Uitvoerend  Comité maar zonder resultaat het bleef 0-5 zonder pardon. Vermeldenswaardig is dat toen de zaak voor de eerste maal moest voorkomen bij het beroeps comité te  Brussel, de Harelbeekse afgevaardigde bestond uit mijnheer Joseph Lanneau (vader van de vroegere voorzitter van KRC Harelbeke) en de secretaris. Nu moet u weten dat toen in die tijd mijnheer Lanneau nog geen auto bezat en er werd overeengekomen dat er zou gereden worden met de auto van zijn schoonbroer de heer Gaston Peers. Deze wagen was nu wel rijklaar maar dateerde toch ook al van voor 1940.

Zo werd vertrokken op hoop van zege tot in Nederbrakel waar we stuurbreuk kregen. Na wat over en weer geslingerd komt de wagen tot stilstand zonder verder schade aan te richten. Wat nu gedaan ? Het was onmogelijk om nog tijdig in Brussel toe te komen want toen waren er nog geen taxi's. Dan maar de Rijkswacht opgebeld om te vragen of ze wilden komen bevestigen dat wij stuurbreuk hadden en dat we onmogelijk verder konden rijden, wat ze na veel heen en weer gepraat dan toch gedaan hebben. Gelukkig maar want na telefonisch contact genomen te hebben met het beroeps comité waar ze beweerden dat we moedwillig de wagen gesaboteerd hadden om niet tijdig in Brussel te moeten zijn. Aan de hand van het verslag van de Rijkswacht werd de zaak 14 dagen uitgesteld. Het resultaat bleef nochtans hetzelfde, het bleef 0-5 voor het gebruik van zaagmeel. 

Het werd een hopeloos geval. Om toch maar geen enkele mogelijkheid te  laten liggen werd er beroep aangetekend bij het Uitvoerend comité van de Koninklijke Belgische voetbalbond. Zonder enig resultaat het was 0-5 en het bleef 0-5

Ondertussen gebeurde nog dit. Op de wedstrijd Belgié B tegen de Zwaluwen ( dat was het B elftal van Nederland ) op het veld van KAA Gent en daar was ook zaagmeel gebruikt om het speelveld speelklaar te maken. We kregen daar in Harelbeke weet van en je moet niet vragen niets of niemand kon ons tegenhouden om daar naartoe te gaan. Inderdaad daar was zaagmeel gebruikt en wij maar paraderen met zaagmeel in onze handen met de vraag aan de heren van het Uitvoerend comité dat is toch zaagmeel of niet ? Daarop werd besloten te interpelleren op de algemene vergadering der clubs te Brussel. Tussen in gebeurde nog wat en ook dat is het vertellen waard. Door SV Waregem werd een klacht ingediend omdat een speler van WS Lauwe bij de gelijke stand er niet beter op vond dan altijd maar de ballen op de fabriek van Dewitte Lietaer te trappen in zoverre, dat er geen ballen meer genoeg in voorraad waren en eerst de ballen van de fabriek moesten afgehaald worden. SV Waregem kreeg gelijk en de wedstrijd moest overgespeeld worden. Er waren geen vrije dagen meer beschikbaar, dan maar herspelen op een doodgewone donderdagmiddag. En wie zich ook maar enig zins kon vrijmaken in Harelbeke of Ieper was in Lauwe om voor de Whtte Star te supporteren in Waregem werkten ze niet in de fabriek en iedereen werd gemobiliseerd om in Lauwe te zijn. Stel u voor de ganse karavaan kwam door Harelbeke met toeterende auto's tierende verwijtende suppoorters. De wedstijd eindigde nogmaals op een 2-2 gelijkspel. Nu waren de Harelbeekse supporters de karavaan uit Lauwe verwachtende met zaagmeel, eieren, tomaten en rotte aardappelen en wat weet ik veel.

Al wie vermoed was van Waregem te zijn kreeg ervan, ook onschuldige mensen deelden in de brokken. De baan van aan het Café Britania tot op het ooste was een tapijt van zaagmeel. Het was een kleine oorlog tussen Racing Harelbeke en SV Waregem. Uit Waregem kreeg mijnheer Lanneau netjes verpakt een koppel dode ratten toegestuurd. Ondertussen werd door het RC Harelbeekse bestuur lui ernstig voortgewerkt. 

Personen en clubs werden gecontacteerd meestal met een negatief resultaat, het regels waren formeel tot op de vooravond van de algemene vergadering der clubs na de vergadering bezochten wij nog senator Bosschaert die toen voorzitter was van Daring Brussel. 

Na aandachtig de tekst van de interpellatie door genomen te hebben was zijn mening : "neen Mijn heren dat is niks waard. Om de leden van de algemene vergadering te overtuigen, moet je als volgt te werk gaan "Mijnheer Bosschaert maar dikteren en wij maar schrijven. En dan vliegensvlug naar Harelbeke en ten huize van Joseph Lanneau werd de interpellatie uitgewerkt in de zin dat mijnheer Bosschaert gesuggereerd. En de volgende dag dan maar met de trein van 8 uur uit Kortrijk naar Brussel vertrokken. De Harelbeekse delegatie bestond uit de heren Joseph Lanneau, Rudolf Van Hee en de secretaris Marcel Plancke en de mannen Benny Meersman, Paul Vanherreweghe en Deblauwe. Deze mannen hadden de opdracht langs achter in de zaal op een teken van ons zoveel mogelijk te applaudisseren en kabaal te maken. En ze deden het, mens wat hebben die mannen gehuild getierd en gestampt en in de handen geklapt. Nooit eerder had Brussel zoiets mee gemaakt. De interpellatie van Mijnheer Lanneau was schitterend in zover dat de voorzitter dat was toen Kanunnik Desain in het nauw kwam toen Mijnheer hem verzocht een telegram naar Nederland te zenden om hen te laten weten dat Belgié B de wedstrijd tegen de zwaluwen verloren had met 0-5 voor het gebruik van zaagmeel.

Waarop de voorzitter repliceerde." Wij hebben het zaagmeel in brand gestoken en weggedaan "Mijnheer Lanneau : goed hebben wij gezien, u hebt het in brand gestoken en weggeveegd, wij hebben het zaagmeel met behulp van een schop en ketels weggenomen, het resultaat in beidde gevallen was er geen meer. Moet ik u zeggen dat ze langs achter niet meer in te houden waren, met duizend man konden ze niet meer kabaal maken. Toen kwam een lid van het Uitvoerend comité aan het woord met tekstueel deze woorden. Ik ben niet van Harelbeke en ook niet van Waregem noch van Blankenberge maar wat ik wel weet is dat hier een schreeuwende onrechtvaardigheid gebeurt is en dat het onze plicht is deze zo goed mogelijk te herstellen."

toen brak de hel volledig los. Iedereen schreeuwde en tierde." 

Ter stemming. er werd overeengekomen om een dubbel stembeurt te houden. De eerste of de interpellatie van RC Harelbeke rechtsgeldig was en er een tweede of de uitspraak van het beroeps comité moest herzien worden. En al bij de eerste stemming bleek de meerderheid zo overtuigd, dat een tweede stemming overbodig bleek en de zaak terug naar het beroeps comité verwezen werd.

Wij dolgelukkig langs alle kanten gelukgewenst, wij hadden de stunt van ons leven uitgehaald en in de analen van de Koninklijke voetbalbond was dit nog nooit gebeurt en nadien heeft nooit iemand ons dat nagedaan. 

Intussen is de structuur van de van de voetbalbond van Belgié ook zo veranderd in zoverre dat niemand ons dit kan nadoen. Dan maar vlug een telefoontje naar Harelbeke. "Zaak gewonnen telegram volgt". 

Nimmer voordien reed een trein zo langzaam tussen Brussel en Kortrijk. Bij het verlaten van het station te Kortrijk werden wij verwelkomd door ruim 400 enthousiaste supporters die met vlaggen en gezang het trammetje volgden tot in Harelbeke. Het werd een schitterende apotheose. Ieder huis in Harelbeke was bevlagd. Wie nooit naar het voetbal ging moest ook het relaas van het gebeuren vernemen. Het was een onvergetelijke dag en of er gevierd werd. Zo eindigde de zaagmeelhistorie. Het was een onverwachte overwinning voor Joseph Lanneau. Toen ik jaren later naar de nationale studie vergadering ging als provinciaal afgevaardigde kreeg ik nog van vele ( oudere natuurlijk ) de naam van Mijnheer zaagmeel voor de walen Monsieur Bias.

De ploeg die kampioen speelde 

Voorzitter Joseph Lanneau

Racing Club Harelbeke werkte het eerste seizoen in Bevordering probleemloos af. De ploeg af en voorzitter Edgard Dewitte liet zich vervangen door de nieuwe voorzitter Joseph Lanneau. De ploeg behaalde met achtentwintig punten de twaalfde plaats. En ook in het seizoen 1948 - 1949 het seizoen waarin ploegkapitein Léon Noppe gevierd werd voor zijn vijftien jaar optreden in het eerste elftal van Racing Club Harelbeke had men geen moeite om het behoud te verzekeren.

De terugval

Het daaropvolgend seizoen zou voorlopig het laatste worden in de nationale reeksen. Speler - Trainer Mens gaf er de brui aan en ploegkapitein Léon Noppe nam de trainersfakkel over. Veel reden tot juichen had Léon niet want de naderlagen stapelden zich op en halverwege de competitie bleef Racing Harelbeke nog altijd zonder overwinning. Het bestuur greep in en de Gentenaar Niemegeerts werd ingehaald om trainer Léon Noppe met raad en daad bij te staan. Niettegenstaande Gommaar Mens zich weer als speler ten dienste stelde van de ploeg en men talentvolle jonge spelers in het elftal bracht geraakte men nooit van de laatste plaats weg.

Eenentwintig jaar na de oprichting maakte men voor het eerst kennis met de degradatie. Niemegeerts werd bedankt voor bewezen diensten terwijl men het volle vertrouwen behield in Speler - Trainer Léon Noppe. De opnieuw in tweede provinciale uitkomende Harelbeekse Paars - Witten gerakten moeilijk op dreef en zouden het ganse seizoen 1951 - 1952 nooit boven de middenmoot uitkomen. Beter dan een tiende plaats in de eindstand geraakte men niet. Door een herindeling van de reeksen kwam Racing Harelbeke in de nieuw opgerichte eerste provinciale terrecht. Leon Noppe vertrok naar SK Zulte en werd als trainer opgevolgd door Romain Vanovermeire. Opnieuw werd het een seizoen om zo vlug mogelijk te vergeten. De twaalfde plaats in de eindstand kon men niet doen spreken. Toen haalde men immers Victor Lamberechts weg bij KV Mechelen

Léon Noppe heeft Rac Harelbeke met bestemming SK Zulte verlaten.

De Racing Harelbeke aanhangers hebben het geengaan van Léon Noppe met gemengde gevoelens onthaald. De meeste Racing Harelbeke supporters betreuren het transferbeleid vooral zij die reeds lang in de voetbalbewegingstaan en Léon van dichtbij hebben gekend. 

Och waar is de tijd dat Noppe zijn ploeg naar bevordering loodste ? Dan jubelde men om hem niet waar ? Dan bezorgde heel Harelbeke en ver daar buiten hem met lovende woorden omdat hij het toonbeeld van een faire speler was en meer nog omdat hij een klasrijk element aankondigde.

Gedurende zijn achttien jarige loopbaan is de nu dertig jarige Noppe tot een sterke speler open gebloeid en een toonbeeld van clubliefde een vedette zoals wij er zoveel te weinig hebben.

Nu heeft Léon zijn club verlaten. En de echte Racing Harelbeke supporters zij beseffen immers dat nieuwe noppes zo moeilijk gekweekt worden. Te Zulte ontvangen ze hem met open armen. De ogen van de sportkringers glunderen hoopvol. En de dirigenten lachen in hun vuisten. Hun ploegje loopt met Léon Noppe immers geen gevaar het zal in volle overgave tegen de stoere Harelbeke naar de zo boordevolle klasse zo een menslievend offerend kunnen aanleunen. Het zal een nieuwe toekomst te gemoed gaan. Een zeer zonnige wellicht want meteen kunnen de acteurs en dirigenten en ook de supporters in Léon Noppe de mens en de voetballer leren kennen. Het ga je goed vriend Léon.

Van Looy Jos en zoon Gust samen bij Racing Harelbeke

Racing Harelbeke wil zo vlug mogelijk terug naar Bevordering. En om hun ambitie kracht bij te zetten ging men op zoek naar een leiding gevende figuur. Deze vond men in de persoon van Jos Van Looy die werd aangekocht bij AA Gent en die de voorbije competitie nog goed was voor vijfentwintig wedstrijden in het eerste elftal van de Oost Vlaamse eerste klasse ploeg. Van Looy nam met zijn familie zijn intrek in het rechtover het terrein gelegen Café "Stadion" en nam de taak van speler - trainer op zich. 

Het bestuur onder leiding van Ere voorzitter Joseph Lanneau eiste niet dat er meteen gepromoveerd werd maar wou op langere termijn een ploeg op de been brengen die vooral bestond uit eigen talentrijke jongeren die samen met de oudere routiniers de vooropgestelde ambitie konden waarmaken. Zoals in het seizoen 1952 - 1953 behaalde men een verdienstelijke vierde plaats. De Nijlen naar die op de sympathie kon rekenen van gans voetbalminnend Harelbeke zorgde tijdens het seizoen 1955 -1956 voor een primeur in de paars - witte geschiedenis.

Nadat reeds heel wat jonge spelers hun kans hadden gekregen en gegrepen  zou Van Looy zijn eigen zoon August in het eerste elftal droppen. Zo speelde voor het eerst iemand aan de zijde van zijn vader in het Racing Harelbeke elftal. Dat Van Looy junior uit het goede hout gesneden was bewees hij op de zevende speeldag. In de door Racing Harelbeke met maar liefst 9-2 gewonnen wedstrijd tegen het toen op de tweede plaats geklasseerde Kuurne sport en hij scoorde drie prachtige doelpunten.

Jammer voor Racing Harelbeke en zijn aanhangers hield Gust het al na een seizoen voor bekeken. Een seizoen die werd afgesloten op een vijfde plaats en waar men later nog op terug zou komen. Vlak voordat de competitie 1956 -1957 op gang werd gefloten vierde Racing Harelbeke zijn vijfentwintigste jaar bestaan en kreeg het de eretitel van Koninklijk Racing Harelbeke toegekend daar komen we later nog op terug.

Na een seizoen zonder hoogtes of laagtes eindigde men op een zevende plaats. 1958 Zou het zwaarste jaar worden uit de geschiedenis. Racing Harelbeke die vrijwel het ganse seizoen meestreed om de kampioenstitel verloor vier wedstrijden voor het einde hun trainer - speler. Van Looy kwam samen met zijn echtgenote om het leven bij een zwaar verkeersongeval op de grote baan Gent - Kortrijk.

Een ongeval waar naast de twee dodelijke slachtoffers ook nog twee zeer zwaargewonden vielen. En zo kwam na bijna vijf seizoenen bruusk een einde aan de samenwerking tussen Racing Club Harelbeke en hun geliefde trainer - Speler Van Looy. 

Hoe groot de verslagenheid in Harelbeke was dit was niet beschrijven. Met honderden waren ze er dan ook bij toen te Nijlen definitief afscheid werd genomen van Jos Van Looy en zijn echtgenote. Anna Van Loock

Twee gekwetsten in levensgevaar

Juffrouw Lydia Verbrugge wonende in de Eierstraat te Harelbeke 28  jaar die op zondag hulp bood in het Café stadion liep bij dat ongeval verscheidene ribbebreuken op en had het bewustzijn verloren. Haar toestand werd als zeer bedenkelijk geacht en gisteren voormiddag zou men tot een heelkundige bewerking overgaan. Ook Jan Vynckier eveneens de bestuurder van de andere wagen werd naar de kliniek te Kortrijk overgebracht . Men vreest voor een schedelbreuk en de jongen was nog niet tot het bewustzijn gekomen. Ook voor zijn leven wordt gevreesd. 

Te Harelbeke is de verslagenheid algemeen. De Heer Vlieghe uitbater van het Clublokaal van Racing Harelbeke "Britania" mocht voortdurend naar de telefoon lopen om het droevige nieuws te herhalen. Jos Van Looy was dezelfde avond bij hem geweest om de vergadering van de voetbalploeg  Racing Club Harelbeke bij te wonen. Het was ongeveer 22 u 30 toen hij het lokaal verliet. Het parket kwam dezelfde nacht nog ter plaatse om de nodige vaststellingen te doen. De begrafenis wordt voorzien zaterdag eerstkomende 22 maart.

Dit was de eindstand van het betrurde seizoen Van Looy.

Nieuwe supportersclub van Racing Harelbeke

Door onderstaande persoon werd een nieuwe suppoterclub van Racing Harelbeke gesticht. Deze club krijgt de benaming RATTEN VOORUIT. Het lokaal is gevestigd in café De supporter Deerlijkse Steenweg te Harelbeke. De club wordt bestuurd  door ere voorzitter Lucien Vandendriessche en tevens lokaalhouder. Schatbewaarder Albert Dutoit. Leden Omer Remmerie, George Dewaele en Noel Vandenbroucke.

Titel van Koninklijke Maatschappij

Mijnheer de Secretaris                                                                                                                                                                                                 1615 RC Harelbeke      

                                                                                                                  Titel van Koninklijke Maatschapij

Ten gevolge van onze stappen heeft Z.M de koning.

Aan uw kring de titel van Koninklijke Maatschappij verleend. 

Wij verheugen ons oprecht om deze mooie onderscheiding en wij wensen er uw bestuursleden en aangeslotenen van harte geluk mee.

Want zij bekroond een inspanning van  een meer dan 25 jaar ten batte van de lichamelijke opvoeding en van onze sport in uw streek.

Wij zijn trouwens er van overtuigd dat zij u een kostbare aanmoediging zal zijn om uw prachtige taak Onverpoosd voort te zetten

                                                                                                                                                                                        Hoogachtend 

                                                                                                                                                                                        NAMENS HET UITVOEREND COMITE

                                                                                                                                                                                               De Algemene secretaris 

35 jarig bestaan van Racing club Harelbeke

Feestviering op 2 september

Ongeveer gelijktijdig met Deerlijk Sport ( die onlangs het 25 jarig bestaan herdacht ) kwam te Harelbeke in juli 1930 een voetbal vereniging tot stand. Met name Racing Club Harelbeke. Dit was vooral te danken aan de inspanningen van enkele studenten onder leiding van promotor Victor Vlieghe de huidige lokaal houder van Café Britania. Het lokaal van RC Harelbeke. Victor Vlieghe was toen supporter van Racing Brussel. Daarom werd de Harelbeekse ploeg Racing genoemd doch omdat Lucien Vlieghe een voorliefde had voor Beerschot werden de Paars - Witte kleuren gekozen. De eerste wedstrijden werden overwinningen met grote cijfers door de volgende ploeg bewerkt : Decavele Jules, Verhenne Hennri, Vlieghe Victor, Vlieghe Lucien, Decavele Roger, Halsberghe George, Baert André Decavele Oscar, Franssqois, Kerkhof André en Holvoet Georges.

Het bestuur dat het aandurfde om een ploeg in competitie te loodsen bestond uit volgende leden : Jan Geuten (ondervoorzitter) Léon Duyck (secretaris) G Desplenter (schatbewaarder) Edgard Duchatlet. En de leden A Vandenberghe, G De Block, F Baert, en A Deburggrave. De gebroeders Vlieghe vertelden ons enkele anekdoten uit de eerste jaren van de geschiedenis van RC Harelbeke waaruit wij als lichtpunten volgende feiten : de schoonste die Racing Harelbeke leverde voor de oorlog was deze op eigen terrein tegen AA Moeskroen de overgang naar de hoogste provinciale afdeling. Het werd 1-0. Gedurende het seizoen kende Harelbeke slechts eenmaal de nederlaag in en tegen SV Rumbeke en veroverde aldus een nieuwe kampioenstitel. Merkwaardig was ook het feit dat Racing Harelbeke tijdens het eerste seizoen er maar niet in slaagde hun rivalen Deerlijk Sport en Kuurne Sport te kloppen.

Een jaar voor de oorlog kwam de sportieve revanche toen Racing Harelbeke in een seizoen met identieke 3-1 cijfers alle sterke ploegen met O.A Wevelgem, Toekomst Menen, Geluwe, en Deerlijk Sport aftroefde verschillende seizoenen kenden de Paars - Witten afwisselende successen tot de oorlog het inrichten van een noodcompetitie veroorzaakte. Intussen was het bestuur enigszins gewijzigd en namen Léon Duyck met E Duchatlet, C Decavele Léon Rens G Halsberghe, R Deprez de leiding in handen tot een paar jaar later Pierre Velghe het voorzitterschap overnam en in zijn bestuurstaak werd bijgestaan door W Carlier Joseph Lanneau, N Adams, Victor Vlieghe, Fr Desmedt en A Baert.

Dit bestuur zou in functie blijven tot in 1939. Toen de heer Vaamhout als voorzitter werd verkozen Willem Callewier, Victor Vlieghe, Gerard Lanneau en Frans Desmedt als voornaamste medewerkers aantrof. Achtereenvolgens werd het voorzitterschap waargenomen door Willem Callewier, Victor Vlieghe en Joseph Lanneau tot het huidige bestuur tot stand kwam dat er als volgt uitziet : Erevoorzitter Burgemeester Joseph Lanneau en de heer Buyse met ereleden Léon en George Edgard Dewitte (ondervoorzitter) Vereecke Jozef (secretaris) Rudolf Van hee (schatbewaarder) met leden André Velghe, Decuypere Roger ( die ook bij de stichters van Racing Harelbeke behoorde ) Gerard Vanwijnsberghe ( die de trainingen van de kadetten op zich nam ) Albert Kint, Rene Belaen, André Vandenburrie, Desaeyere, André Winne, Roger Devos, Louis Dewitte Alberic Libeer, Marcel Plancke en Victor Vlieghe.

Racing  Harelbeke in bevordering

De mooiste periode uit de geschiedenis van Racing Harelbeke ligt ongetwijfeld rond de jaren 1946 - 1948. Toen Racing Harelbeke na heel wat herrie tenslotte interpellatie in de algemene vergadering tot Kampioen in eerste Provinciale West - Vlaanderen werd uitgeroepen en aldus naar bevordering promoveerde. Hier moeten de uitzonderlijke diensten van trainer Gommaar Mens onder ogen worden genomen.

Onder zijn leiding slaagde Racing Harelbeke er immers in de zo begeerde titel binnen te palmen. 1947 - 1948 eindigde Harelbeke 12 de in 1948 - 1949 10 de doch in 1949 - 1950 werd het voor Racing Harelbeke de terugkeer na tevens een mindere periode brak terug een goede periode aan. Inderdaad zoals het wel meer gebeurt bij een ploeg die zakt was het ook te Harelbeke bijna het geval. Het werd ei zo na een degradatie naar Tweede Provinciale afdeling doch ook hier zou de teruggeroepen Mens een mauw weten aan te passen. sindsdien evolueert Racing Harelbeke met afwisselend succes in de hoogste Provinciale reeks zonder een grote kans te  hebben gekregen mee te dingen in het titeldebat. Daarom zal echter verandering komen want Harelbeke zal thans starten met als voorzitter Edgard Dewitte met als voornaamste doel de kampioenstitel veroveren.

Torke Lamberechts heeft volle vertrouwen als nieuwe trainer-speler van Racing club Harelbeke

Wanneer u tijdens de oefeningen het terrein van Racing Harelbeke betreedt moet het u helemaal niet verwonderen wanneer er enkele echte supporters van Racing Harelbeke rond de omheining de trainingen van hun jongens aandachtig staan te volgen. Inderdaad